1991 - 1995
Voorjaar 1991 werd besloten, na een lange reeks voorbereidende vergaderingen om met een nieuw links maandblad te beginnen: Konfrontatie. In het Nulnummer publiceerden we een uitgebreide verklaring over het hoe en waarom van het blad onder de kop: "Zonder het vrije botsen der meningen". Een blad met een breed scala aan onderwerpen, waarmee werd geprobeerd om een enerzijds een breder publiek te vinden dan de bestaande linkse bladen in het algemeen hadden, maar bovenal om een doorbraak te maken in de onderlinge verdeeldheid van vele linkse groepen: het werken aan een nieuw politiek perspectief en het werken aan meer samenhang binnen links.

Eind 1995 werd besloten om na vier jaar te stoppen met het papieren maandblad Konfrontatie.In grote lijnen waren daarvoor twee redenen:

• het blad haalde niet de oplage waarop bij de start gehoopt werd en liep daardoor financieel vast;
• en politiek werd de conclusie getrokken dat er niet was waargemaakt wat bij de start het doel van het project was.

Toch bleven er na de opheffing vragen hangen, die niet beantwoord werden in de discussie die leidde tot de opheffing. Ook al was het wellicht een te ambitieus project geweest, was daarmee ook de analyse die ten grondslag had gelegen onder Konfrontatie niet juist? Bij de start van Konfrontatie in 1991 werd gesteld dat de linkse beweging zich in een diepe crisis bevond en niet in staat was om de verontwaardiging om te zetten in een krachtige en strijdbare tegenbeweging: "Hoewel velen waardevolle analyses hebben gemaakt van deze ontwikkelingen, heeft het ontbroken aan aansprekende antwoorden. Hoewel in veel analyses de samenhang van de verschillende (deel)problemen is benadrukt, bleef een perspectief achterwege op een geintegreerde benadering ervan. De verschillende `oude' en `nieuwe' sociale bewegingen bleven in hun traditionele strijdperken actief, de `linkse' oppositie bleef versnipperd.

Met spijt moeten we constateren dat de meeste van de radicaal-linkse bewegingen politiek en maatschappelijk geisoleerd zijn. We zijn er niet in geslaagd krachtige politieke bewegingen te vormen, of zelfs maar een samenhangend politiek perspectief te formuleren. Bovendien zijn de verschillende bewegingen versnipperd in talloze groepen en groepjes, vinden discussies buiten de eigen kleine kring nauwelijks plaats, bestaat er slechts een minimum aan onderlinge contacten en is de politieke invloed minimaal." (citaat uit het nulnummer van Konfrontatie in 1991) Deze twee overwegingen stonden centraal voor de groep mensen die destijds de start van Konfrontatie voorbereidde en de conclusie luidde: "Wat kortom nodig is, is een diepgaande herbezinning op de analyses en strategieen van links. Een open discussie tussen alle groepen die zich daarbij betrokken, zonder ontzag voor heilige huisjes.(...) We willen open discussies over fundamentele politieke kwesties. Er bestaan veel scheidslijnen en tegenstellingen binnen de linkse politiek: over de analyse van tegenstellingen in de maatschappij en hoe die zich tot elkaar verhouden, over de mate en manier van organisatie, over het aangaan van bondgenootschappen, over machtsvorming, strategieen, strijdvormen ... en woordkeuze niet te vergeten." Het project Konfrontatie richtte zich op een linkse hergroepering waarmee radikaal links weer uit de marge kon komen, waarin het maatschappelijk verzeild geraakt was. Het blad zelf was daar ook een uitdrukking van. Met Konfrontatie werd naar een herstructurering van de linkse media gezocht, om zo meer tegenwicht te kunnen bieden aan de rechtse media. De analyses die toen werden gemaakt lijken de laatste jaren wat achterhaald te klinken,in een politiek klimaat waarin het einde van de ideologieen breed is verkondigd, maar waar tegelijkertijd het neo-liberalisme hoogtij viert. De kern van die analyses staat daarom volgens ons helaas nog steeds overeind. 1996 Het stoppen van Konfrontatie bleek daardoor achteraf een groter verlies, dan toen werd ingeschat, omdat er niets voor terug kwam. Integendeel, de linkse bladenmarkt in Nederland dunde steeds verder uit. Daarmee zijn steeds meer mogelijkheden afgesneden voor een onderling debat. En een van de manieren om links weer sterker en strijdbaarder te maken ligt toch in dat debat. Wij vonden dan ook dat daar iets mee moest worden gedaan!

Een aantal mensen (deels afkomstig uit de oude Konfrontatie-hoek) besloot om gebruik te maken van de nieuwe digitale ontwikkelingen en mogelijkheden. Een middel dat in wezen zelfs een groter scala aan mogelijkheden biedt dan de gedrukte bladen. En op 15 April 1996 zijn we begonnen met de digitale Konfrontatie.

• we publiceren analytische artikelen en discussiebijdragen rond thema's als Europa, radicale democratie, globalisering, (verzorgings)staat, sociale bewegingen, anti-fascisme, gender, migratiebewegingen, bevrijdingsbewegingen, media etc. en geven als een linkse media-service link's naar andere bladen en groepen;
• daarnaast bieden we het blad aan op gratis abonnementsbasis via een mailing-list. Je ontvangt dan elke twee weken een aantal artikelen.