Tegen legaliteit en ‘restrictief asielbeleid’: Leve de dwarsheid, leve de solidariteit!

Op Konfrontatie verscheen vandaag een artikel (Verscheurd, zie hieronder) dat ik uitgerekend daar niet zou verwachten, en dat is zacht gezegd. Bij Konfrontatie denk ik immers aan onverzettelijke solidariteit, juist ook als die haaks staat op officiële regelgeving, weten en overheidsbevelen. Is Konfrontatie, toen het nog op papier bestond, niet ook geworteld in activistenkringen die de solidariteit, juist ook met uitgeprocedeerden, geïllegaliseerden en tot “economische vluchtelingen” omgetoverde mensen, praktische vorm probeerden te geven, ook buiten de wet?

Peter Storm

Verscheurd

Lili en Howick mogen blijven. Ze hoeven niet terug naar hun vaderland Armenië, dat ze alleen maar kennen van de verhalen van hun moeder. Heel links Nederland is blij … maar ik blijf verscheurd achter.

Een moeder met twee kleine kinderen komt naar Nederland om asiel aan te vragen. Niet op de vlucht voor een direct dreigende situatie, maar omdat ze een betere toekomst zoekt voor haar kinderen. Al snel blijkt echter dat haar asielaanvraag wordt afgewezen. Economische vluchtelingen hebben geen recht om hier te blijven. Ook een hoger beroep levert haar niet het gewenste resultaat op. Dit zou toch het moment moeten zijn dat het besef doordringt dat de poging om hier in Nederland een nieuwe toekomst op te bouwen, waarschijnlijk vruchteloos zal blijven. Wat nu?

Pietje Rebel

Wie staat op in Duitsland?

Er beweegt van alles in Duitsland, op links en op rechts. In Chemnitz verzamelden zich honderden rechtse activisten nadat een Cubaans-Duitse man was gedood. Dat de verdachten vluchtelingen waren, was voor rechtse groepen aanleiding voor een racistische hetze. De politie, die in er in Saksen om bekend staat met veel wapenvertoon in grote getale aanwezig te zijn bij linkse protesten, kon het nu opeens allemaal niet aan. Mensen die er niet 'Duits' genoeg uitzagen werden opgejaagd door de meute.

Alex de Jong

De Europese Islam

Een Amerikaanse vriendin uit 'Little Italy', Vermont, een gesloten gemeenschap in de 'Golden State', raakte op 17-jarige leeftijd zwanger. Het kind werd haar afgenomen (via de RK-kerk ondergebracht) en zij naar familie in Sicilie gestuurd om 'gecorrigeerd te worden'. In de ogen van haar familie die de vorige eeuw was geemigreerd moest de Amerikaanse maatschappij met al haar verlokkingen verantwoordelijk geweest zijn voor haar 'ontsporing'. Terug 'in die Heimat' zou ze een bijspijkering krijgen van de 'waarden en normen' zoals de Italiaanse (en de Siciliaanse is dan nog weer een speciale; iedere nieuwe generatie in de diaspora werd er katholieker en conservatiever) gemeenschap die aan het moederland toedichtte.

WK
Inhoud syndiceren