Amerikaanse verkiezingen

Vanmorgen bij het opstaan is het eerste wat mijn zoon van zestien en met herfstvakantie zegt dat de 3rd party candidates ook niet deugen. Jill Stein wil bijvoorbeeld de studieschuld van studenten kwijtschelden, maar daar gaat niet de politiek, maar de onafhankelijke Nationale Bank over, zegt hij. Ik kan het niet laten om het nog even na te kijken in de wirwar aan het Amerikaanse verkiezingsnieuws dat ons overspoelt alsof we de 51ste staat zijn.

YOUNG PEOPLE today are saddled with incredible college debt. You've proposed abolishing this debt. How would you pay for that, and do you think it's really possible?

IT'S NOT only possible, it's essential. If we found a way to bail out the crooks on Wall Street who crashed the economy through waste, fraud and abuse, we can certainly find a way to help students who are some of the chief victims of that crash. We bailed out Wall Street to the tune of $17 trillion when you include the no-interest loans and the straight-up bailouts they received. The good news is that student debt is tiny by comparison: only $1.3 trillion. (https://socialistworker.org/2016/05/09/thinking-outside-the-two-party-box)

Hij weet beter wie Stein is dan de ook groene Jesse Klaver. Dat komt vermoedelijk, omdat er niet dagelijks een comedian is die Klaver met een portie humor op de korrel neemt. (Een optreden bij Arjen Lubach is daarom goud waard.) Ik kan het niet laten om hem erop te wijzen dat politiek misschien ook gaat om het schijnbaar onhaalbare, maar wel wenselijke, haalbaar te maken en dat wetgeving aan te passen is. Een visie volgens de lijn die Stein hierboven volgt.

Als aandacht voor die Amerikaanse verkiezingen dan toch onvermijdelijk is, laat ik er dan ook maar eens een losse flodder op loslaten. Zelf erger ik me wezenloos aan de stoet die zich goedkoop tegen Donald Trump uitspreekt en dat al tijden doet. Het een soort gratis verklaring van goedgedrag. Als je er bij wilt horen zeg je de steun in hem op, nagel je hem aan de schandpaal en steekt de draak met de domheid van zijn aanhang. Verder levert het weinig op. De kritiek in de media is bovendien een deel van zijn succes. Zoeken naar de redenen voor die steun kom je minder tegen. Hoe het kwam dat Hillary Clinton het niet al te ruim won van Bernie Sanders – een binnen het Amerikaanse systeem toch buitenissige sociaaldemocraat – vraagt men zich niet echt af. Sterker nog het werd bijna geheel genegeerd. Kennelijk is er sprake van een flinke wrijving in een al decennia stabiel draaiend systeem.

Mijn aandacht ligt bij oorlog en vrede. De militaire pers maakte laatst een onderscheid tussen Trump en Clinton door te stellen dat de eerste minder oorlog wil voeren bij een hoger budget en de tweede meer met een lager budget. Amerikanen zijn oorlogsmoe dat heeft Trump goed begrepen. Veteranen voelen zich tekort gedaan. Trump wil wel meer investeringen, ook in nieuwe kernwapens, waarover Clinton dan weer twijfelt. Beide kunnen als ze in het Witte Huis zitten die tweede helft erbij nemen, maar dat is slechts mijn educated guess.

Je zou maar moeten kiezen tussen een seksistische, xeno- en homofobe racist die fabels verkoopt en een opportunistische havik uit een politieke dynastie, waarvan Bill het neoliberalisme verder de Amerikaanse samenleving inwreef (waarbij velen werk en woning verloren) en vanaf 1992 mede aan het begin van ruim een kwart eeuw oorlog in het Midden-Oosten stond. Op die tweede rol borduurde zijn vrouw later voort. Ze is ook daarom een ongewenste kandidaat voor veel Amerikanen.

Maar wat zijn Stein visies op dit onderwerp? Oorlog in het Midden-Oosten is een monster van Frankenstein dat groeide uit de puinhopen in Irak die voornamelijk werd gecreëerd door de VS. Het islamistisch terrorisme komt volgens Stein direct voort uit het Amerikaanse en Saoedische optreden in Afghanistan die groepen steunden tegen de Sovjet Unie in het land. “We moeten deze catastrofale oorlogen voor olie stoppen en met een vredesinitiatief komen.” Daar ligt een begin van een oplossing en over kernwapens is ze duidelijk, afschaffen (net als kernenergie). Ze vindt Clintons vinger op de atoomknop enger dan die van Trump. Dit aangezien de eerste aanstuurt op een conflict met Rusland. Stein wil zo snel mogelijk nucleaire ontwapening en overleg daarover met de Russen en geen kernenergie, maar schone alternatieven daarvoor.

Toch is Stein maar goed voor een paar procent van de stemmen. Maar zelfs de Telegraaf stelt dat: “Als de onvrede blijft toenemen over de Republikeinse en Democratische kandidaten zouden meer mensen naar hen (Stein en Libertaire kandidaat Gary Johnson) over kunnen stappen of uiteindelijk helemaal niet gaan stemmen.” Nu nog wat dieper graven naar de redenen van die onvrede (die ook in West-Europa ruimschoots aanwezig is) en wat uitleg dat een hek aan de Mexicaanse grens globalisering, uitbuiting en machtshonger niet tegen houdt.

Over de strijd in Noord Dakota tegen de aanleg van een pijpleiding en massale demonstraties van demonstranten (zie hashtag #NoDAPL) hoor ik alleen iets als een bekende actrice is opgepakt, niet als veel meer activisten en inheemsen worden afgevoerd. Dat is ook de Verenigde Staten van Noord-Amerika.

 
Martin Broek