Konfrontatie

'Arbeid'
Laatst moest ik twaalf dagen de gevangenis van Breda in vanwege onbetaalde boetes. In de gevangenis is 'arbeid' verplicht. Doe je het niet, zit je 23 uur per dag in je cel en lucht je 1 uur in je eentje.
 

Ik moet er toch niet aan denken in Griekenland te wonen. Hebben ze net verkiezingen gehad moeten ze vrijwel zeker binnenkort opnieuw naar de stembus nu ook de derde poging om een regering te vormen is mislukt.
De Grieken kozen een parlement dat in meerderheid tegen de draconische bezuinigingsmaatregelen is die de coalitieregering van ND en Pasok uitvoerde om geldschieters en crediteuren tevreden te houden, maar pogingen om een nieuwe regeringscoalitie te vormen zijn met de stemverhoudingen van de afgelopen verkiezingen vrijwel uitgesloten. Dus moeten ze binnenkort weer gaan stemmen. En dan? Zouden ze er dan uitkomen?

 Lange tijd leek het alleen maar somberder te worden in Europa. De crisis zette door en ondanks het overduidelijke failliet van het neoliberale model was het antwoord van de machthebbers alleen maar meer neoliberalisme. Met een steeds autoritairder Europa werden met name de landen met grote schulden en een flink overheidstekort een anorexia regime opgedrongen. Daar waar democratische besluitvoering de belangen van de financiële sector dreigde te dwarsbomen werd de democratie op een zijspoor gezet en namen 'deskundigen' het roer over.

Natuurlijk: er was verzet, we beleefden de Arabische lente, de indignados en de occupy- beweging. In verschillende landen waren er grote stakingen. Maar dat verzet bleef gefragmenteerd en langs elkaar heen gaan.

Iedereen blij. Charles Taylor is voorgoed in een kruipuimte gemieterd.

Het volgende gedichtje is van Auke. Neen, je hoeft het niet voor te dragen, Auke. Ik beam het op de muur hier achter me. Zodat jullie allemaal duidelijjk wordt wat de problemen zijn met dit gedicht. Zo, daar gaan we: